Trauma’s, ieder wezen schijnt ze mee te nemen gedurende zijn of haar leven. Klein of groot. Ik schrijf uitdrukkelijk wezens, want niet alleen mensen lopen trauma’s op. Dat ervaarde ik onlangs in het Berenbos van Ouwehands Dierenpark. In het bos van twee hectare groot worden mishandelde beren opgevangen. En als je leest wat ze zijn aangedaan, weet je dat ze trauma’s met zich mee moeten nemen.
Een dierentuin, ik heb er altijd gemengde gevoelens over. Ik vraag mij constant af of het nu wel goed is voor de dieren wat ik daar zie. Maar ik ervaar ook hoe de huidige dierentuinen de mensen bewust willen maken. Wat de klimaatverandering voor een gevolgen heeft, zoals voor het zeepaardje. Of het handelen van de mens. Vervuiling. Zoals bij de ernstig bedreigde axolotl.
Wat het handelen van de mens voor dieren betekent, zien we elke dag. Ook in Nederland. In de bio-industrie. In het geval van de beer, moeten we echter naar het buitenland. Onder meer naar Oost-Europa. Waar de beer normaal gesproken in het wild een goed leven heeft. Maar ook hier weet de mens het leven van een mede levend wezen goed te verzieken. Wat de beren hebben meegemaakt is onvoorstelbaar. Werken in een circus, verkocht aan een recreatiecomplex en vervolgens in een klein kooitje in leven worden gehouden met afval van een hotel. Of jaren in een kale betonnen bak met tralies leven in een fokstation voor de jacht. Zittend in hun eigen uitwerpselen.
Ik zie nog een van de beren boven de waterval in het Berenbos staan. De bruine beer loopt op een klein stukje heen en weer te ‘ijsberen’. Steeds hetzelfde patroon volgend.
Op het informatiebord waar ik langs loop staat dat dit niet grappig is. Dat we er als mens niet om moeten lachen. Dat lijkt mij toch wel het minste.
Het Berenbos is een initiatief van Ouwehands Dierenpark en Bears in Mind, stichting voor beer- en natuurbescherming.
